Monday, 19 January 2015

"Εντγκαρ Άλαν Πόε-Ίσραφελ"

"Israfel", από εικονογράφηση του Edmund Dulac


"...και ο άγγελος, που είναι σα λαούτο η καρδιά του 
και που'ναι ο πιο μελίρυτος από τα θεϊκά τα πλάσματα..."


Αυτά τα λόγια είναι απ'το Κοράνι κι αναφέρονται στον άγγελο Ίσραφελ, τον άγγελο  της μουσικής, που θα φυσήξει την τρομπέτα του, προσκλητήριο την Ημέρα της Κρίσης.Στην ισλαμική παράδοση πιστεύεται ότι έχει σταλεί, μαζί με άλλους τρεις αρχάγγελους, για να συλλέξει τη σκόνη από τις τέσσερις γωνιές της γης.
Διαθέτει τέσσερα φτερά, τόσο ψηλά,  ώστε είναι σε θέση να φτάνει από τη γη  τους πυλώνες του Ουρανού.
Είναι ο άγγελος-άρχοντας της μουσικής, τραγουδά ύμνους στο Θεό σε χίλιες διαφορετικές γλώσσες και η αναπνοή του χρησιμοποιείται για να δίνει ζωή!


Από τον Ισραφελ εμπνέεται το ομώνυμο ποίημά του ο Έντγκαρ Άλαν Πόε, που γεννήθηκε σαν σήμερα 19 Ιανουαρίου του 1809.

In Heaven a spirit doth dwell
   “Whose heart-strings are a lute”;   
None sing so wildly well
As the angel Israfel,
And the giddy stars (so legends tell),   
Ceasing their hymns, attend the spell   
   Of his voice, all mute.

Tottering above
   In her highest noon,
   The enamoured moon
Blushes with love,
   While, to listen, the red levin   
   (With the rapid Pleiads, even,   
   Which were seven,)
   Pauses in Heaven.


And they say (the starry choir   
   And the other listening things)   
That Israfeli’s fire
Is owing to that lyre
   By which he sits and sings—   
The trembling living wire
   Of those unusual strings.

"Israfel", Illustrated: W. Heath Robinson

But the skies that angel trod,
   Where deep thoughts are a duty,   
Where Love’s a grown-up God,
   Where the Houri glances are   
Imbued with all the beauty
   Which we worship in a star.


Therefore, thou art not wrong,   
   Israfeli, who despisest
An unimpassioned song;
To thee the laurels belong,
   Best bard, because the wisest!   
Merrily live, and long!

The ecstasies above
   With thy burning measures suit—   
Thy grief, thy joy, thy hate, thy love,
   With the fervour of thy lute—
   Well may the stars be mute!

Yes, Heaven is thine; but this
   Is a world of sweets and sours;
   Our flowers are merely—flowers,   
And the shadow of thy perfect bliss
   Is the sunshine of ours.

If I could dwell
Where Israfel
   Hath dwelt, and he where I,
He might not sing so wildly well
   A mortal melody,
While a bolder note than this might swell   
   From my lyre within the sky".

--------

Το 1976 με αφορμή τον εορτασμό της ιστορίας  του αμερικανικού έθνους ανατέθηκε στον Λέοναρντ Μπερνστάιν να συνθέσει κάτι σχετικό.
Ετσι,σχεδιάζει ένα κύκλο τραγουδιών για έξι τραγουδιστές και ορχήστρα με τον τίτλο "Songfest", όπου ο Μπερνστάιν παρουσιάζει μια ολοκληρωμένη εικόνα του καλλιτεχνικού παρελθόντος της Αμερικής, όπως φαίνεται μέσα από τα μάτια ενός σύγχρονου καλλιτέχνη. 



Ο συνθέτης οραματίζεται αυτή την εικόνα μέσα από τα λόγια 13 ποιητών.
Το θέμα της ποίησής τους σχετίζεται με τις εμπειρίες του συνθέτη, όπως η δημιουργικότητά του, τα συναισθήματα ή τα προβλήματα των μειονοτήτων μέσα σε μια ριζικά πουριτανική κοινωνία.


Το "Songfest" περιλαμβάνει 12 μέρη από 13 ποιήματα αμερικανών, που εκτελούνται σε διάφορους συνδυασμούς φωνών.
Τελευταίο ποίημα αυτού του κύκλου αποτελεί το "Israfel" του Πόε, στο οποίο ο ποιητής ψάλλει παιάνες κι εγκωμιάζει το αθάνατο πνεύμα του  αγγέλου της μουσικής, ενώ παραδέχεται το αναπόφευκτο της θνησιμότητάς του!



https://www.youtube.com/watch?v=IHYi-Lk_x7A
----

"Ποιανού η καρδιά δονείται σαν λαούτο;
κανείς δεν τραγουδά με τόσο άγρια ομορφιά
όσο ο Ισραφελ, ο άγγελος
κι όπως λέει ο θρύλος 
ζαλίζονται τ' αστέρια
απ΄τη φωνή του  κι όλα σιωπούν!
Όλα γκρεμίζονται στ'απομεσήμερο!
απ'την αγάπη, γίνεται κόκκινο 
το  'ρωτευμένο φεγγάρι
ενώ σιγούνε για ν'ακούσουν Πλειάδες και Αυγερινός ..."

(Μια προσωπική ελεύθερη απόδοση της αρχής του ποιήματος)

"Israfel" , HUGO STEINER-PRAG


Ο Ίσραφελ είναι άγγελος συμπονετικός, με προθυμία πάντα να καθοδηγεί και να προσφέρει αγάπη σε όσους αισθάνονται χαμένοι και εγκαταλελλειμένοι...Ειναι εκείνος, που φέρνει πίσω τη χαρά και το γέλιο στους απελπισμένους.
Εμπνέει ν' αγαπάμε τον εαυτό μας και να έχουμε πίστη.
Ο Ίσραφελ είναι ο προστάτης άγγελος, ο διασκεδαστής, που φέρνει στην ανθρωπότητα το δώρο της μουσικής και μαζί μ' αυτό τη χαρά που αναπόφευκτα ακολουθεί.
Ο Άγγελος των μουσικών και όσων ασχολούνται με την ομορφιά, είτε πρόκειται για την ομορφιά στην τέχνη ή την ομορφιά της ζωής...





No comments:

Post a Comment